Bölüm 1:

Ben bittim, şimdi gözünü yalnızlığıma diktin
Bi’ rahat ver ki gönlüm kendi yoluna gitsin
Ama ne mümkün, tam da keşke bitmeseydi demişken
Sen sahnelerde ter döktüğüm kardeşlerime gittin

Dilinden düşürmediğin o meşhur namus bu mu?
Paramparça sırtımda birkaç tane delik durur
‘Beni tanıştır’ deyişin hâlâ gözümde
Ne hayal ettin kim bilir, umduğun kadar oldu mu?

Bakma sen bana, her şeye içerlerim
Bilirsin hayatım hep yalnızlıkla geçer benim
Zaten tanıyorum seni, o yüzden üzülmedim
Fotoğrafların önümde ve hâlâ tükürmedim

Sağ olmasın canın gülüm, verdiğim her şey için
Otur da sor kendine; neredeyim ve kimleyim
Sağ olmasın canın gülüm, o güzel gözler için
Oturmuş yazıyorum bak bu nefretimi kusmak için

Nakarat:

Gidişinle dertleşemem dur
Yaşamaya gel de bahanemi bul
Ölesim var nefesinde
Ya çık aklımdan ya da gel hemen vur

Bölüm 2:

İsterdim bunun yerine kendini gidip uçurumdan bırakmanı
Hiçbir şey, hiç kimse senin kadar kanatmadı
Anlatamadıklarımı gösterir göz altlarım
Hakkında onca şey dediler ben geçmişe göz atmadım

Kaç tane yüzün var? O hangisini gördü?
Tek parça dünya sendin, paramparça böldün
Onu ilk hangi akşam gördün?
Haberin yoktu, hâlâ yaşıyordun bende, işte o akşam öldün

Senin için kırdığım eşim, dostum hepsine selam olsun
Her şeyin telafisi için canım alınsa helal olsun
İsterdim sana gönülden mutluluklar dilemeyi
Ama tanıdığım o sen değilsin bu ilk ve son vedam olsun

Sağ olmasın canın gülüm, verdiğim her şey için
Otur da sor kendine; neredeyim ve kimleyim
Sağ olmasın canın gülüm, o güzel gözler için
Oturmuş yazıyorum bak bu nefretimi kusmak için

Nakarat:

Gidişinle dertleşemem dur
Yaşamaya gel de bahanemi bul
Ölesim var nefesinde
Ya çık aklımdan ya da gel hemen vur